استرس چه ارتباطی با انسولین دارد ؟
استرس فقط روی روحیه و احساسات تأثیر نمی گذارد؛
وقتی برای مدت طولانی ادامه پیدا کند، میتواند روی عملکرد بخش های مختلف بدن از جمله تنظیم قند خون نیز اثر بگذارد.
یکی از ارتباط های مهم، رابطه میان استرس مزمن و مقاومت به انسولین است.
در شرایط استرس، بدن برای مقابله با موقعیت دشوار هورمون هایی مانند کورتیزول و آدرنالین ترشح می کند.
این واکنش در کوتاه مدت طبیعی است، اما ادامه دار شدن آن
می تواند تنظیم قند خون و حساسیت سلولها به انسولین را تحت تأثیر قرار دهد.
مشاوره تخصصی برای تناسب اندام
بهترین متخصص تغذیه و درمانگر چاقی و لاغری
وقتی بدن با یک عامل استرسزا مواجه می شود، سیستم های هورمونی و عصبی مرتبط با پاسخ استرس فعال میشوند.
در این شرایط، هورمون هایی مانند کورتیزول و کاتکولآمین ها به بدن کمک می کنند
انرژی بیشتری در دسترس داشته باشد. یکی از نتایج این فرایند میتواند افزایش آزادسازی گلوکز در خون باشد.
این واکنش برای یک موقعیت کوتاه مدت، بخشی از پاسخ طبیعی بدن است؛
اما در استرس مزمن، فعال ماندن این مسیر ها میتواند با اختلال
در تنظیم قند خون و کاهش حساسیت به انسولین ارتباط داشته باشد.
مشاهده صفحه : درمان چاقی و اضافه وزن
کورتیزول یکی از مهم ترین هورمون های مرتبط با پاسخ بدن به استرس است.
یکی از وظایف آن کمک به تأمین انرژی در شرایط فشار و استرس است.
افزایش کورتیزول می تواند تولید گلوکز در کبد را افزایش دهد و در عین حال روی استفاده سلولها از گلوکز تأثیر بگذارد.
در شرایط استرس مزمن، قرار گرفتن طولانی تر
میتواند با کاهش حساسیت به انسولین ارتباط داشته باشد.
بنابر این نمی توان گفت «هر بار استرس میگیریم، مقاومت به انسولین ایجاد میشود»،
اما استرس مزمن میتواند یکی از عوامل مؤثر در اختلالات متابولیک باشد.
مشاهده صفحه : مقاومت به انسولین چیست
بله، استرس می تواند باعث افزایش موقت قند خون شود.
بدن در پاسخ به استرس تلاش میکند انرژی بیشتری در اختیار مغز و عضلات قرار دهد.
به همین دلیل، هورمون های استرس میتوانند تولید و آزاد سازی گلوکز را افزایش دهند.
در افراد مبتلا به دیابت یا افرادی که تنظیم قند خون آنها دچار مشکل است،
این تغییرات ممکن است اهمیت بیشتری داشته باشد. البته افزایش قند خون
در زمان استرس بهتنهایی به معنای ابتلا به مقاومت به انسولین یا دیابت نیست.
استرس مزمن فقط از طریق هورمون ها روی بدن اثر نمی گذارد.
وقتی فرد برای مدت طولانی تحت فشار روانی قرار دارد، ممکن است خواب
نامنظم تر شود، فعالیت بدنی کاهش پیدا کند یا مصرف غذاهای پرکالری و شیرین افزایش یابد.
این تغییرات رفتاری نیز می توانند به مشکلات متابولیک کمک کنند.
مطالعات مرورشده در منابع علمی، هم مسیر های هورمونی و عصبی
و هم تغییرات سبک زندگی را از ارتباط های احتمالی میان استرس مزمن و مقاومت به انسولین میدانند.
استرس به تنهایی علت قطعی چاقی نیست، اما استرس مزمن میتواند از چند مسیر با افزایش وزن ارتباط داشته باشد.
برای مثال، بعضی افراد هنگام استرس بیشتر به سمت خوراکی های پرکالری،
شیرین یا چرب میروند. از طرف دیگر، استرس میتواند با کاهش فعالیت بدنی و اختلال خواب همراه شود.
از نظر هورمونی نیز اختلال طولانیمدت در محور استرس با تغییرات متابولیک و تجمع چربی احشایی ارتباط دارد.
به همین دلیل، مدیریت استرس میتواند بخشی از اصلاح سبک زندگی در افرادی باشد که اضافه وزن یا مشکلات متابولیک دارند.
مشاهده صفحه : تفاوت کاهش وزن و کاهش سایز چیست؟
استرس و خواب ارتباط نزدیکی با یکدیگر دارند.
افرادی که استرس زیادی دارند ممکن است دیرتر بخوابند،
خواب باکیفیت نداشته باشند یا ساعت خواب منظمی نداشته باشند.
اختلال خواب نیز میتواند تنظیم هورمونی و متابولیسم گلوکز را تحت تأثیر قرار دهد.
بنابراین اگر فردی هم زمان استرس زیاد، خواب نامناسب و مشکلات قند خون دارد،
بهتر است این عوامل جدا از یکدیگر بررسی نشوند و سبک زندگی او به صورت کلی مورد توجه قرار گیرد.
شواهد پژوهشی نیز ارتباط میان اختلالات خواب، فعال شدن سیستم
های استرس و کاهش حساسیت به انسولین را مطرح کردهاند.
قرار نیست استرس را به طور کامل از زندگی حذف کنیم؛ هدف
این است که استرس مزمن و قابل مدیریت نبودن آن کاهش پیدا کند.
چند تغییر ساده می تواند به بهبود سبک زندگی کمک کند:
این اقدامات به معنای درمان مستقیم مقاومت به انسولین نیستند،
اما میتوانند به بهبود سبک زندگی و عوامل مرتبط با سلامت متابولیک کمک کنند.
کنترل استرس می تواند یک بخش مهم از مدیریت سبک زندگی باشد،
اما نباید انتظار داشت که مقاومت به انسولین همیشه فقط با کاهش استرس برطرف شود.
مقاومت به انسولین معمولاً تحت تأثیر مجموعهای از عوامل قرار دارد؛
از جمله وزن بدن، فعالیت بدنی، تغذیه، ژنتیک، خواب و وضعیت متابولیک فرد.
بنابراین اگر فردی آزمایشهای غیرطبیعی قند یا انسولین دارد، بهتر است
موضوع با پزشک یا متخصص مربوطه بررسی شود و کاهش استرس
به عنوان بخشی از یک برنامه جامع سبک زندگی در نظر گرفته شود.
سؤال متداول
استرس مزمن میتواند با کاهش حساسیت به انسولین ارتباط داشته باشد.
افزایش طولانیمدت گلوکوکورتیکوئیدها میتواند حساسیت به انسولین را کاهش دهد.
بله، استرس میتواند باعث افزایش موقت قند خون شود.
استرس مزمن میتواند از طریق عوامل هورمونی و رفتاری با افزایش چربی شکمی ارتباط داشته باشد.
اختلال خواب میتواند حساسیت به انسولین و تنظیم قند خون را تحت تأثیر قرار دهد.
کاهش استرس میتواند به مدیریت عوامل مرتبط کمک کند، اما بهتنهایی درمان قطعی محسوب نمیشود.
خواب منظم، فعالیت بدنی، تغذیه مناسب و روشهای مدیریت استرس میتوانند کمککننده باشند.
مشاروه تخصصی و درمان لاغری